Index

aanmelden

Home


HET JOODSE GEZINSLEVEN
Door: Orli ben-Perach (Evers)-Weyel

HET JOODSE GEZINSLEVEN

 

 

Aflevering 26              EEN HUWELIJK VOL COMPLIMENTEN

 

De grote geleerde, de Rambam (Maimonides), leert ons dat de sterkste behoefte van een mens is dat hij door zijn medemens gewaardeerd wordt. In zijn verklaring op de Misjna in Perek Chelek, schrijft hij, dat de meeste mensen bereid zijn om heel erg hard te werken om titels en andere soorten van waarderingsblijken te bemachtigen. En mensen zijn aan de andere kant bereid om materieel genot op te geven als hen dat minachting in de ogen van anderen zou bezorgen, of als het hen hun goede naam zou kosten.

 

Zo blijkt dat waardering een grote rol speelt bij mensen op hun dagelijks werk. Zelfs mensen voor wie de enige reden om buitenshuis te werken de kostwinning is, zijn bereid om ander werk te zoeken als ze voelen niet gewaardeerd te worden. Zelfs als ze in hun nieuwe baan minder geld zouden verdienen.

In tegenstelling tot het buitenshuis werken - waarbij het doel primair is om geld te verdienen, en slechts een secundair doel is om waardering te krijgen - stapt men in het huwelijksbootje met maar 1 doel. Namelijk om gevoelens met een geliefd persoon te delen, de ander liefde en warmte te schenken, maar vooral om deze zelf te ontvangen. Vooropgesteld  daarbij dat de ander hem/haar accepteert zoals hij/zij is. Deze behoeftes zijn natuurlijke behoeftes waarmee G’d de mens geschapen heeft. Om deze sentimentele behoeftes te bevredigen is men bereid zich te binden aan een ander via het huwelijk, met alle gevolgen van dien: vele uren per etmaal bezig te zijn met broodwinning, en het verzorgen van het huis en de kinderen. Dit alles is het de mensen waard om de liefde, warmte, complimenten, andere uitingen van waardering enz. te ontvangen.

 

Vreemd genoeg zien we in vele gezinnen dat alle zaken die niet het doel van het huwelijk zijn, het gezinsleven grotendeels in beslag nemen, en juist het belangrijkste – gevoelsuitingen - ernstig te kort komen of zelfs ontbreken. Echtelieden voelen een sentimentele “ondervoeding”. Men is gierig met het geven van complimentjes zoals bijvoorbeeld:

”Ik ben blij dat je gedacht hebt aan….”

“Dat probleem heb je creatief opgelost”

“Dank je wel voor het kopje koffie, dat is precies op z’n plaats. Goed dat je zag dat ik er aan toe ben.”

 

Ook liefdesuitingen zijn zeer schaars of helemaal niet aanwezig. Zinnen als: “Ik houd van jou” of ”Ik vind het prettig als je bij me bent” of “Als je aanwezig bent geeft me dat een gevoel van veiligheid/warmte enz.” zijn een zeldzaamheid. Als antwoord op de vraag waarom men de partner gevoelsuitingen waar deze naar snakt onthoudt zegt men: ”Ik ben zo niet”, “Ik kan me niet uiten”, “Het is niet natuurlijk”. Als jonge volwassenen uit een liefdevol gezin komen, zijn ze gewend aan de uitingen van waardering over hun prestaties, en aan uitingen van liefde van hun ouders. Wanneer twee jonge mensen trouwen dan verwachten ze een voortzetting van dat patroon. Of in omgekeerde gevallen waar geen warm ouderlijk huis was, wordt verwacht dat alle tekortgekomen liefde wordt ingehaald. In alle gevallen wordt van degene die nu de meest dichtbijzijnde figuur is verwacht, dat die alle gevoelens zal schenken die kracht en aanmoediging geven voor het dagelijks leven. Helaas zien we in de praktijk dat beide echtelieden worden teleurgesteld. De reden dat men het moeilijk vindt gevoelens te uiten is, dat men van zichzelf moet geven hiervoor. Men moet zijn/haar hart en ziel geven aan de ander, het meest persoonlijke dat men bezit, en daartoe zijn velen niet bereid.

 

Rav Simcha Cohen, een hedendaagse autoriteit op het gebied van huwelijksconsultatie, zegt, dat bijna ieder probleem tussen man en vrouw wordt veroorzaaakt door het niet geven van gevoelens aan elkaar. Of, als het niet hierdoor is ontstaan, is het probleem verscherpt door deze sentimentele “hongersnood”. Bijvoorbeeld in een gezin waarin men niet gewend is elkaar te prijzen en gevoelens te uiten, kunnen grote financiele of medische problemen de huwelijksrelatie aantasten. Aan de andere kant: bij een gezin waarin men elkaar veel warmte geeft, kunnen problemen de band tussen beiden juist verstevigen. 

 

 

(Een bewerking van de eerste paragrafen van het hoofdstuk Gevoelens van het boek “Het Joodse huis” van Rav Simcha Cohen.)