Orthodox Jodendom - Artikelen en foto's

 

      Jodendom     

 


ARTIKELEN

De Basis van het Jodendom  

  

De absolute en Goddelijke waarde van de wetten  

 

Feminisme in het Jodendom  

  

Ze was traditioneel Joods  

  

Het volk van het boek  

  

Feest -en hoogtij dagen [chagiem]  

  

Pesach - De Sederavond  

  

Kasjroet  

  

Chassidisme  

  

Hoe het de Joden in Nederland verging  

  

Israel als Joodse staat - ישראל  

Als je jood/jodin wilt worden  

Rouwperiode in het Jodendom  

Waarom wij niet in Jezus geloven  

Joodse muziek - מוסיקה יהודית  

Afbeeldingen  

Links  

Documenten

 

   

Chassidiem

De wereld van de Europese Chassidiem, discipelen van de legendarische Ba'al Sjem Tov, reikte ooit van Rusland tot aan Scheveningen. Ze verdween grotendeels door de schoorstenen van Auschwitz. De Chassidiem zijn ultra-orthodoxe Joden, voor wie het leven exclusief draait om de Tora, het woord van de Eeuwige. 

Het Chassidisme was een reactie op de rampzalige opeenvolging van pogroms door de Kozakken in de zeventiende eeuw en de diepe teleurstelling die volgde op het tijdperk van de 'valse messiassen'. Deze messiassen waren aanvankelijk zeer populair in het Oost-Europese Jodendom. De bekendste van deze valse messiassen was ongetwijfeld Sjabbatai Zwi (1626-1676), die zichzelf in 1665 uitriep tot messias en onderhandelingen met de Osmaanse sultan startte over het uitroepen van het koninkrijk vanm de Eeuwige in Israel, met zichzelf als koning. Zwi veroorzaakte een onbeschrijflijke golf van opwinding en enthousiasme in de Joodse wereld, maar zorgde voor een al even intense desillusie door zich waarschijnlijk onder dwang tot de Islam te bekeren om de rest van zijn leven door te brengen als balling in Montenegro. Het Oost Europese Jodendom was geestelijk beschadigd. Dit maakte de  weg vrij voor het Chassidisme van Israël Ben Eliëzer, beter bekend als de Ba'al Sjem Tov ('Meester van de goede naam'), oftewel de Besjt.

Het Chassidisme was ook een antwoord op de behoefte van de niet geleerde Jood, om meegeteld te worden. In die tijd was er namelijk een enorme kloof tussen het gewone volk – de am ha'arets – en de geleerde Joden. Het Chassidisme vertelt de am ha'arets, dat het niet gaat om koele kennis, maar om de emotie die men in zijn dienst aan Hashem kan leggen. Een goed voorbeeld is hier het verhaal over de arme jongen die zelfs het alef beit niet kent en die bijna de synagoge wordt uitgezet als hij op Jom Kippoer (de Grote Verzoendag) op een fluitje blaast. De Ba'al Sjem tov kan nog net voorkomen dat hij daadwerkelijk de synagoge wordt uitgezet en verklaard hierbij dat juist het gefluit van de jongen, de poorten van de hemel heeft geopend.

De Ba'al-Sjem-Tov werd geboren in 1698 in het kleine stadje Okup in het Pools-Russisch grensgebied. De bewoners van zijn dorp zorgden voor hem en zonden hem naar school. Maar daar hield hij niet van, zodoende vluchtte hij, indien hij de kans kreeg, de bossen in. Na een tijdje gaven z'n leraren het op en lieten ze hem alleen. Toen hij ouder was, werd hij bode van de dorpssynagoge. De hele dag luisterde hij naar geleerde discussies die zich in de synagoge gevoerd werden. 's Nachts nam hij de heilige boeken, en ging hij in het geheim zitten studeren op de kabbala. Dit moest in het geheim, want de rabbijnen hadden de Kabbala verboden voor het volk. Uiteindelijk is hij getrouwd, maar al snel stierf zijn vrouw, en werd Israël een onderwijzer met een goede reputatie. Het duurde niet lang voordat hij als een wijze en heilige werd aangezien. Hij trouwde opnieuw en vestigde zich met zijn vrouw in de Zuid-Poolse Karpaten. Een tijdlang dolf hij ongebluste kalk die hij in het nabijgelegen stadje verkocht. Toen werden hij en zijn vrouw herbergier. Hij was erg geliefd en er ontstonden hele legendes over hem.

In het Chassidisme wordt levensvreugde als een hoger goed gezien dan de onthouding van alle genot, en het was in die zin een belangrijke ommezwaai in het denken van het Joodse proletariaat in Europa. Het perspectief verschoof van verlossing naar levenskunst.
Voor de Chassidiem bestonden er geen maatschappelijke ambities. Een Chassidische Rabbi voorzag in zijn bestaan door een simpel leven als ambachtsman, als schoenmaker of winkelier, om tijd over te hebben voor het echte werk: het bestuderen en in de praktijk brengen van de Tora, hetgeen geen ander nut diende dan de eigen ontwikkeling. De Chassidiem konden vaak nauwelijks lezen of schrijven in de taal van het land waar zij verbleven, maar op het gebied van de Joodse literatuur waren zij vaak verbluffend goed ingevoerd. De kinderen leren Hebreeuws op hun derde of vierde jaar. Het is geen uitzondering als iemand de hele Bijbel woordelijk uit zijn hoofd kan citeren, met een respectabel aantal Talmoedische commen­taren daarop. De Ba'al-Sjem-Tov leerde hen dat het doel van de mens is om zijn leven heilig te maken, elk moment van de dag. Hij verklaarde dat iedereen voor de Eeuwige gelijk is, en dat er geen absoluut kwaad in de wereld is. Zo had hij bijvoorbeeld veel respect voor vrouwen, iets waar veel tijdgenoten het niet mee eens waren omdat toen nog veel mensen vonden dat de vrouw onderdanig is aan de man. Ook geloofde hij (en hiermee haalde hij de woede van de Rabbijnen op de hals) dat de studie van de Talmoed niet erg belangrijk was, en dat het niet nodig is om op vaste tijden te bidden, maar door middel van het aandachtige, vreugdevolle en gemotioneerde gebed kan men tot perfectie komen. Hij leerde zijn volgelingen positief te denken en dat de Eeuwige overal aanwezig is, in elke handeling en elk gebeuren. Hij geloofde niet in toeval, en geloofde in een bepaalde vorm van reïncarnatie: de mens wordt steeds herboren totdat hij of zij alle voorschriften van de Tora heeft vervuld.

De Ba'al Sjem Tov is vooral bekend geworden als de man die het geslagen Joodse volk in een tijd van oorlogen en vervolgingen, een nieuwe zin in het leven heeft gegeven.

Chassidiem verwachten, dat één van de religieuze leiders, die tevens een afstammeling van koning David is, zich als verlosser van het Joodse volk bekend zal maken. Op basis van een aantal andere opvattingen ziet men de vervulling van deze verwachting in onze tijd. Sommige Chassidische groepen doen dan ook moeite om de Chassidische litteratuur buiten hun eigen gemeenschap te verspreiden. Om dezelfde reden worden de belangrijkste werken in de moderne talen vertaald en uitgegeven. Op deze wijze hoopt men aan een spoedige intrede van het nieuwe tijdperk mee te werken.

 

 

Bron: Mark Davids, Zionistische Actiegroep Saroef

Bijgewerkt door: Judith Roos Goldberg. Voor verdere inlichtingen zie www.chabad.nl