Archief

Geschiedvervalsing
door: Rabbi Avi Shafran, Aish Hatora

(met toestemming vertaald uit het Engels)

Met de recente aanslagen op het Joodse volk en de Joodse geschiedenis, krijgt Tisja BeAv dit jaar speciale betekenis.

Tisja BeAv, de Joodse vastendag die de verwoesting van de Heilige Tempels in Jeruzalem gedenkt, zowel als andere tragedies in de Joodse geschiedenis, nadert weer met rasse schreden en zal dit jaar vallen op donderdag 7 augustus, over drie weken. Vandaag, 17 Tamoez gedenken wij de dag dat de eerste bres in de muur rondom het Jodendom gesla­gen werd, de eerste bres in de muur van Jeruzalem, hetgeen uiteindelijk geleid heeft tot onze tweeduizend jarige vervolging en onderdrukking, tot op de dag van vandaag. Tisja BeAv zal dit jaar een bijzondere betekenis hebben. Want niet alleen is de Tempel niet herbouwd en draalt de Messiach nog steeds, maar het Joodse Volk wordt in het Joods Land belegerd door vijanden die verteerd worden door haat en die niet gestoord worden door enige gevoel van heiligheid voor een mensenleven.

Wat meer is, de aanslag is niet alleen gericht tegen de Joden en de Joodse Staat, maar tegen de Joodse geschiedenis zelf.

Zie de verklaring van het officiële Palestijnse Ministerie van Informatie dat „er geen enkel tastbaar bewijs bestaat van enige Joodse sporen of resten in de oude stad van Jeruzalem en de onmiddellijke omgeving ervan."

Of de verklaring van Palestijnse Autoriteit Moefti 'Ikrima Sabri, in een interview met het Duitse weekblad Die Welt, dat "er [zelfs] niet de kleinste aanwijzing bestaat  dat er ooit een Joodse Tempel [op het Tempelplein] gestaan heeft in het verleden." (De Moslim geeste­lijke ging verder met te vertellen dat „het de kunst van de Joden is om de wereld te mis­leiden" en dat Israëlische Joden "uit Duitsland terug moesten keren naar Duitsland," lach­end tegen zijn Duitse interviewer, voordat hij daaraan toevoegde: "Ten slotte, houden jullie zoveel van hen, niet waar?") [Met toestemming aangehaald van het Middle East Media Research Institute]

En de wereld is maar al te blij om de cynische herschrijving van de geschiedenis  te kopen. Of het uit lafheid is of iets duisterder, een aantal journalisten hebben er voor gekozen om de Tempelberg de naam te geven zoals de Moslims hem noemen - hoewel het de plaats is waar eens de Tempel van Koning Salomo gestaan heeft, meer dan duizend jaar voordat de grootouders van de grondlegger van de Islam  de poppetjes in de ogen van hun eigen ouders konden zien.

Bewust of anderszins, zulke gedachtenloosheid wordt voorgesteld als fair play maar steunt wel de Arabische vastberadenheid om de oude en essentiële band met het Joodse land te ontkennen, zoals zij ook de Holocaust en andere ongemakkelijke realiteiten ontkennen. Deze ontkenning wordt ook tastbaar uitgevoerd; betrouwbare bronnen vermelden dat de Waqf, de Islamitische godsdienstige toezichthouders van de moskeeën, die ongestoord kunnen functioneren op de Tempelberg, middels systematische opgravingen alle artefac­ten uit de Tweede Tempelperiode  vernietigen, in een vastbesloten poging om te voorko­men dat archelogen historische feiten bevestigen. Eerder deze maand vertelde Niso Shaham, Commandant van  Politie van Jeruzalem, aan een Knesset commissie dat , er een grote electrische zaag wordt gebruikt om iedere dag stenen op het Tempelplein te vernietigen, hetgeen hij met foto´s vanuit een helicopter genomen aantoonde en ook foto’s van een bulldozer op de Tempelberg bevestigen de beschuldigingen (zie ook het artikel „Wie begon de Al-Aksa intifada” op het internet:

http://www.hoor-israel.org/Conflict/Wie-begon-intifada.htm.)

Ook onze eigen mensen blijken niet immuun te zijn voor het bederf van het revisionisme. De meest elementaire gebeurtenissen in de Joodse geschiedenis worden nu zelfs ontkent door sommige Joodse godsdienstleiders, van wie sommigen met luide stem de historische juistheid van de Exodus, de openbaring op Sinai en de verovering van het Land Israël door Jehosjoea ontkennen.

Jodendom echter is altijd geweest en zal altijd blijven een godsdienst, die gebaseerd is op historische traditie. Wij Joden roepen in herinnering, ja herleven het ontstaan van ons volk ieder jaar Pesach en treuren over de tragedies die ons overkomen zijn ieder jaar tijdens de drie weken van rouw tussen 17 Tamoez en Tisja beAv, op welke laatste dag onze traditie van ons vraagt een vol etmaal niet te eten en te drinken en ons van ander comfort te ont­zien.

Laten wij allen dit jaar, op Tisja BeAv, ongeacht het niveau waarop wij de voorschriften in achtnemen en ongeacht onze mate van binding met het traditionele Jodendom, ons op­nieuw verbinden met Tisja BeAv - en, daardoor, met elkaar en met het geheel van de Joodse historie.

Laten wij beginnen de eenheid te heroveren door gezamelijk de millenia oude traditie van de nationale Joodse rouw in soberheid in acht te nemen.

Laat ieder van ons een plaatsje zoeken waar Joden de vooravond van Tisja BeAv door­brengen, gezeten op lage stoeltjes, en treuren, waar beelden en gevoelens van Joodse tragedies, uit een ver en uit een recent verleden worden opgeroepen en beweend.

Laat ieder van ons die dag opzij zetten en vasten, om te bidden en  ons te bezinnen op onze collectieve pijn. En laten wij allen daarmee verbonden worden met onze medejoden, door vasten en bidden, maar ook met onze medejoden uit vervlogen eeuwen  - en met onze medejoden die vandaag leven in het belegerde Israël.


This article can also be read at: http://www.aish.com/tishabav/tishabavdefault/History_Abuse_.asp (in het Engels)
Copyright © 1995 - 2003 Aish.com - http://www.aish.com