Poeriem-index

index feestdagen

Home

DE HELE MEGILA

Door: Rabbijn Aryeh Leib Heintz

In onze Joodse cultuur, is de Megila bekend als één van de langste verhandelingen die in sjoel gelezen wordt. Zodoende, betekent in de Joodse spreektaal de uitdrukking "een hele Megila," een zeer lang uitgebreid verhaal.

De Megila is weliswaar redelijk lang maar het voorlezen ervan duurt slechts 30 tot 45 minuten. Echter, als men het aantal jaren telt waarin de gebeurtenissen uit de Megila zich afspelen, duurt de hele Megila ongeveer 11 jaar.

De Megila begint met een feest, georganiseerd door de koning Achasjwerosj, ter ere van het feit dat hij al 3 jaar koning van Perzië was. Dit geschiedde in het jaar 3395 (366 voor de gewone jaartelling). Tijdens het feest verzocht de koning zijn  koningin Wasjtie te verschijnen. Zij weigerde. Haar onwil werd beschouwd als verzet tegen de wil van de koning; zij kreeg de doodstraf.

De koning had nu een nieuwe koningin nodig en besloot verscheidene dames te verzamelen nabij zijn koninklijk paleis met de bedoeling dat één van hun de nieuwe koningin moest worden.

In het jaar 3398, drie jaar nadat Wasjtie de doodstraf kreeg werd Esther, tegen haar eigen wil in[1], meegenomen naar het vrouwenverblijf bij het koninklijk paleis. Voordat zij ging, kreeg zij aanwijzingen van haar oom Mordechaj m.b.t. hoe zij in het paleis moest handelen. O.a. mocht Esther haar Joodse afkomst niet openbaren.

Na een uitgebreide schoonheidsbehandeling[2] die één jaar duurde  moest Esther voor de koning verschijnen. Esther vond genade in de ogen van de koning en werd benoemd tot koningin.

Nog een paar jaren gingen voorbij, waarin een komplot om de koning te vermoorden door Mordechaj ontdekt werd[3] en Haman tot premier benoemd werd.[4]

Op 13 Nissan (twee dagen voor Pesach) van het jaar 3404 (-356) heeft Premier Haman een dekreet uitgevaardigd om alle Joden uit te roeien - mannen, vrouwen en kinderen. Het zou op één dag geschieden op de 13e van de maand Adar 3405 (11 manden na de datum van het dekreet).[5]

Als reactie hierop verzocht Mordechaj aan Esther om naar de koning toe te stappen om barmhartigheid te vragen voor haar volk. Esther antwoordde dat zij daartoe bereid was onder voorwaarde dat het hele Joodse volk zich 3 dagen bezig zou houden met vasten en inkeer. Hoewel de laatste  van de genoemde drie dagen de eerste dag van Pesach was, hebben de Joden, gezien de slechte omstandigheden, gevast.

Op de 15e Nissan ging Esther naar de koning. Op de 16e heeft Esther de koning verteld dat zij Jodin was en dat het dekreet van Haman haar trof. De koning beval dat Haman gehangen moest worden.

Esther vroeg de koning om Haman’s dekreet, waarin er stond dat de Joden uitgeroeid moesten worden, te herroepen.

De koning weigerde echter het oorspronkelijke dekreet in te trekken, gezien het met de koninklijke zegel verzegeld was.[6] Wat de koning wel gedaan heeft is toestemming geven aan Mordechaj en Esther om een supplementair dekreet uit te vaardigen.

Op de 23ste van de maand Sivan[7] (meer dan twee maanden nadat Haman gehangen werd), is een dekreet uitgevaardigd, voorzien van de koninklijke zegel, waarin stond dat, op dezelfde dag dat Haman uitgekozen had om de Joden uit te roeien, alle Joden in het koninkrijk toestemming kregen om zich te verdedigen.

Op de bewuste dag, (13 Adar – ongeveer 9 maanden nadat het supplementaire dekreet uitgevaardigd was) vochtten de Joden tegen hun vijanden. In de hoofdstad, Sjoesjan vochtten zij ook op de 14e Adar.

Uiteindelijk in 3406, 11 jaar na het feest waarover aan het begin van de Megila geschreven is, werd Poeriem door de Sanhedrin aanvaard als feestdag.

Waarom heb ik nu de hele Megila in de NIGUN gezet?

Hiermee wil ik laten zien dat de gebeurtenissen die in de Megila verteld worden, alleen als wonderbaarlijk beschouwd kunnen worden als wij de Megila in zijn geheel bekijken. Wij moeten dan ook het 11 jaar durende verhaal als één geschiedenis beschouwen.

Pas als wij terugkijken over die hele periode als één geheel kunnen wij de hand van G-d in de geschiedenis terug zien.

 

Ook in onze tijd kunnen wij, als wij de moderne geschiedenis van het land Israël in één oogopslag bekijken, G-d’s voorzienigheid herkennen. Alleen al de gebeurtenissen tijdens de Golf Oorlog, laten ons wonderen zien. De 39 Scud raketten die op Israël werden afgeschoten hebben geen directe slachtoffers gehad; terwijl, van één Scud raket, die Saudi- Arabië trof, waren er meer dan honderden slachtoffers.

Als wij als Joden de gebeurtenissen van de laatste 50 jaar, net als de Megila achteraf bekijken, zien wij voorzienigheid; keer op keer hoe ons kleine land tussen de wolven het steeds weer overleefde.

Wij hopen, rekenen en davenen, opdat de wonderen zullen blijven gebeuren, vooral nu in deze moeilijke tijd totdat het grootste wonder gebeuren zal nl. dat alle Joden in Israël gaan wonen en de Derde Tempel herbouwd wordt.

 

 


 

[1] Esther 2:8 – “Esther werd meegenomen.”

[2] Esther 2:12

[3] Esther 2:21-3:23

[4] Esther 3:1

[5] Esther 3:7-3:12

[6] Esther 8:7

[7] Esther 8:9