Archief

Home

HOOGTEPUNTEN VAN DE HAFTARA

Haftara Parasjat Kie Tavo

Door Jacob Salomon

(Jesjajahoe 60:1-22)

„Sta op en schijn, want je licht is gekomen en de luister van Hasjem schijnt op jou” (Jesjajahoe 60:1).

„De geringste zal tot duizend worden en de jongste wordt een machtig volk. Ik, G-d, zal het ter zijner tijd verhaasten” (ibid. 22).

 

De Haftara wordt verlicht door een extreem krachtige en doordringende taal, die bijna van de bladzijde afspringt. De tekst drukt de Messiaanse climax uit van het zeer lange Boek Jesjajahoe. Jesjajahoe was een profeet: iemand die persoonlijk het woord van G-d ontving en dat overbracht naar het volk. Jesjajahoe zelf leefde omstreeks 720 VGJ. Dat was toen de beide koninkrijken van Israël en Jehoeda door een spirituele en morele afdaling gingen. Als gevolg daarvan voorzag hij in zijn vroege profetieën –boodschappen direct van G-d – de ballingschap van zowel het Noordelijke Koninkrijk (welke plaatsvond tijdens zijn leven), als uiteindelijk het Zuidelijke Koninkrijk van Jehoeda.

De scene ujit het middelste deel van Jesjajahoe speelt zich ongeveer 150 jaar later af, en handelt over het einde van de Babylonische ballingschap. De tekst noemt Cyrus II, keizer van de Meden en de Perzen, met name. G-d verklaart dat hij Zijn herder  en Zijn gezalfde is (44:28 en 45:1). Na deze verklaring keren sommigen van de Joden terug, fysiek en spiritueel, om het zwaar verwoest Heilige Land weer op te bouwen. De laatste elf hoofdstukken van het Boek – waarin de tekst van deze Haftara voorkomt – handelen over de uiteindelijke verlossing en het einde van de Diaspora: wanneer „heel Israël zal voortkomen uit de volken van de verstrooiing en zich zulleb herverzamelen op G-ds heilige berg in Jeuzalem” (66:20).

Het boek Jesjajahoe bevat diep inspirerende woorden van aanmoediging, die zowel op de Israëlieten als op de hele wereld van toepassing zijn. Er wordt, zoals in deze Haftara, herhaling benadrukt dat de ballingschap­pen van de Joden en de G-ddelijke straffen tijdelijk zullen zijn en dat G-d uiteindelijk Zijn volk zal verlos­sen en hen permanent zal vestigen in Zijn Land, met eer, in voorspoed en met wereldwijde invloed.

De profeet richt zich in de Haftara tot Jeruzalem en vezekert haar dat er een einde komt aan haar lijden, zowel in fysiek als spiritueel opzicht.

ô ô ô