Sjmoeël II - II Samuel - Hoofdstuk 22
|
1 En David sprak tot Hasjem de woorden van dit lied op de dag dat Hasjem hem uit de handen van al zijn vijanden gered had en uit de handen van Sjaoel. |
א וַיְדַבֵּ֤ר דָּוִד֙ לַֽיהֹוָ֔ה אֶת־דִּבְרֵ֖י הַשִּׁירָ֣ה הַזֹּ֑את בְּיוֹם֩ הִצִּ֨יל יְהֹוָ֥ה אֹת֛וֹ מִכַּ֥ף כָּל־אֹֽיְבָ֖יו וּמִכַּ֥ף שָׁאֽוּל: |
|
|
2 En hij zei: „Hasjem is mijn rots en mijn vesting en mijn toeverlaat. |
ב וַיֹּאמַ֑ר יְהֹוָ֛ה סַלְעִ֥י וּמְצֻֽדָתִ֖י וּמְפַלְטִי־לִֽי: | |
|
3 G-d is mijn rots, waaronder ik schuil, mijn schild, de hoorn van mijn redding, mijn steun en toevluchtsoord, mijn redder die mij redt van geweld. |
ג אֱלֹהֵ֥י צוּרִ֖י אֶֽחֱסֶה־בּ֑וֹ מָגִנִּ֞י וְקֶ֣רֶן יִשְׁעִ֗י מִשְׂגַּבִּי֙ וּמְנוּסִ֔י מֹֽשִׁעִ֕י מֵֽחָמָ֖ס תֹּֽשִׁעֵֽנִי: |
|
|
4 Met lof roep ik Hasjem aan, want van mijn vijanden ben ik gered. |
ד מְהֻלָּ֖ל אֶקְרָ֣א יְהֹוָ֑ה וּמֵאֹֽיְבַ֖י אִוָּשֵֽׁעַ: |
|
|
5 Reeds omringden mij de schaduwen van de dood, de stromen van schurken verschrikten mij. |
ה כִּ֥י אֲפָפֻ֖נִי מִשְׁבְּרֵי־מָ֑וֶת נַֽחֲלֵ֥י בְלִיַּ֖עַל יְבַֽעֲתֻֽנִי: |
|
|
6 De banden van het dodenrijk omklemden mij, reeds was ik gevangen in de valstrikken van de dood. |
ו חֶבְלֵ֥י שְׁא֖וֹל סַבֻּ֑נִי קִדְּמֻ֖נִי מֹֽקְשֵׁי־מָֽוֶת: |
|
|
7 Wanneer ik in nood ben, roep Hasjem, mijn G-d roep ik aan;Hij hoort mijn stem in Zijn paleis, mijn geroep klinkt in Zijn oren. |
ז בַּצַּר־לִי֙ אֶקְרָ֣א יְהֹוָ֔ה וְאֶל־אֱלֹהַ֖י אֶקְרָ֑א וַיִּשְׁמַ֤ע מֵהֵֽיכָלוֹ֙ קוֹלִ֔י וְשַׁוְעָתִ֖י בְּאָזְנָֽיו: |
|
|
8 Toen schokte en beefde de aarde, de funderingen van de hemel trilden, ze waren geschokt toen Zijn woede uitbarstte. |
ח וִַתְגָּעַ֤שׁ [ק' וַיִּתְגָּעַ֤שׁ] וַתִּרְעַשׁ֙ הָאָ֔רֶץ מֽוֹסְד֥וֹת הַשָּׁמַ֖יִם יִרְגָּ֑זוּ וַיִּתְגָּֽעֲשׁ֖וּ כִּי־חָ֥רָה לֽוֹ: |
|
|
9 Rook kwam uit Zijn neusgaten, een verterend vuur uit Zijn mond, gloeiende kolen bracht hij voort. |
ט עָלָ֤ה עָשָׁן֙ בְּאַפּ֔וֹ וְאֵ֥שׁ מִפִּ֖יו תֹּאכֵ֑ל גֶּֽחָלִ֖ים בָּֽעֲר֥וּ מִמֶּֽנּוּ: |
|
|
10 Hij boog de hemel en daalde neer, dichte duisternis onder Zijn voeten. |
י וַיֵּ֥ט שָׁמַ֖יִם וַיֵּרַ֑ד וַֽעֲרָפֶ֖ל תַּ֥חַת רַגְלָֽיו: |
|
|
11 Hij was gezeten op een keroev en vloog, Hij werd gezien op de vleugels van de wind. |
יא וַיִּרְכַּ֥ב עַל־כְּר֖וּב וַיָּעֹ֑ף וַיֵּרָ֖א עַל־כַּנְפֵי־רֽוּחַ: |
|
|
12 Hij maakte van duisternis een tent om Zich heen, van een verzameling water dikke wolken. |
יב וַיָּ֥שֶׁת חֹ֛שֶׁךְ סְבִֽיבֹתָ֖יו סֻכּ֑וֹת חַשְׁרַת־מַ֖יִם עָבֵ֥י שְׁחָקִֽים: |
|
|
13 Uit de glans voor Hem uit ontvlamden vurige kolen. |
יג מִנֹּ֖גַהּ נֶגְדּ֑וֹ בָּֽעֲר֖וּ גַּֽחֲלֵי־אֵֽשׁ: |
|
|
14 Hasjem donderde vanuit de hemel, de Allerhoogste liet Zijn stem horen. |
יד יַרְעֵ֥ם מִן־שָׁמַ֖יִם יְהֹוָ֑ה וְעֶלְי֖וֹן יִתֵּ֥ן קוֹלֽוֹ: |
|
|
15 Hij schoot pijlen en verstrooide hen tot bliksem en verwarde hen. |
טו וַיִּשְׁלַ֥ח חִצִּ֖ים וַיְפִיצֵ֑ם בָּרָ֖ק וַיָּהֹֽמם [ק' וַיָּהֹֽם]: |
|
|
16 De diepten van de zee werden zichtbaar, de grondvesten der wereld ontbloot als gevolg van Hasjems vermaning, van het gesnuif van de adem uit Zijn neus. |
טז וַיֵּֽרָאוּ֙ אֲפִ֣קֵי יָ֔ם יִגָּל֖וּ מֹֽסְד֣וֹת תֵּבֵ֑ל בְּגַֽעֲרַ֣ת יְהֹוָ֔ה מִנִּשְׁמַ֖ת ר֥וּחַ אַפּֽוֹ: |
|
|
17 Hij zond hulp van boven en Hij greep mij; Hij trok mij uit het water omhoog. |
יז יִשְׁלַ֥ח מִמָּר֖וֹם יִקָּֽחֵ֑נִי יַמְשֵׁ֖נִי מִמַּ֥יִם רַבִּֽים: |
|
|
18 Hij redde mij van de machtige vijand,van mijn haters die zochten mijn dood, want ze waren te sterk voor mij. |
יח יַצִּילֵ֕נִי מֵאֹֽיְבִ֖י עָ֑ז מִשּׂ֣נְאַ֔י כִּ֥י אָֽמְצ֖וּ מִמֶּֽנִי: |
|
|
19 Zij vielen aan op de dag van mijn onheil, Maar Hasjem was een toevlucht voor mij. |
יט יְקַדְּמֻ֖נִי בְּי֣וֹם אֵידִ֑י וַיְהִ֧י יְהֹוָ֛ה מִשְׁעָ֖ן לִֽי: |
|
|
20 Hij bracht mij naar een ruime schuilplaats, Hij redde me, want Hij houdt van mij. |
כ וַיֹּצֵ֥א לַמֶּרְחָ֖ב אֹתִ֑י יְחַלְּצֵ֖נִי כִּֽי־חָ֥פֵֽץ בִּֽי: |
|
|
21 Hasjem beloonde mij overeenkomstig mijn braafheid en vergold mij naar de reinheid van mijn handen. |
כא יִגְמְלֵ֥נִי יְהֹוָ֖ה כְּצִדְקָתִ֑י כְּבֹ֥ר יָדַ֖י יָשִׁ֥יב לִֽי: |
|
|
22 Want ik volgde steeds Zijn wegen, Van mijn God week ik nooit trouweloos af. |
כב כִּ֥י שָׁמַ֖רְתִּי דַּרְכֵ֣י יְהֹוָ֑ה וְלֹ֥א רָשַׁ֖עְתִּי מֵאֱלֹהָֽי: |
|
|
23 Want Zijn voorschriften stonden steeds voor mij, en zijn wetten liet ik nooit in de steek. |
כג כִּ֥י כָל־מִשְׁפָּטָ֖ו [ק' מִשְׁפָּטָ֖יו] לְנֶגְדִּ֑י וְחֻקֹּתָ֖יו לֹֽא־אָס֥וּר מִמֶּֽנָּה: |
|
|
24 Ik was Hem volkomen toegewijd en hoedde mij voor misdaad. |
כד וָאֶֽהְיֶ֥ה תָמִ֖ים ל֑וֹ וָֽאֶשְׁתַּמְּרָ֖ה מֵֽעֲוֹנִֽי: |
|
|
25 Hasjem beloonde mij naar mijn rechtvaardigheid, naar mijn reinheid voor Zijn ogen. |
כה וַיָּ֧שֶׁב יְהֹוָ֛ה לִ֖י כְּצִדְקָתִ֑י כְּבֹרִ֖י לְנֶ֥גֶד עֵינָֽיו: |
|
|
26 Jegens de vrome toont U zich welwillend, voor de toege- wijde held, bent U toegewijd. |
כו עִם־חָסִ֖יד תִּתְחַסָּ֑ד עִם־גִּבּ֥וֹר תָּמִ֖ים תִּתַּמָּֽם: | |
|
27 Voor de oprechte bent U oprecht, voor de hardnekkigen verdraaid. |
כז עִם־נָבָ֖ר תִּתָּבָ֑ר וְעִם־עִקֵּ֖שׁ תִּתַּפָּֽל: | |
| 28 De nederigen helpt u, maar Uw ogen rusten op de hooghartigen om hen te vernederen. | כח וְאֶת־עַ֥ם עָנִ֖י תּוֹשִׁ֑יעַ וְעֵינֶ֖יךָ עַל־רָמִ֥ים תַּשְׁפִּֽיל: | |
|
29 Want U bent mijn Lamp, Hasjem, Hasjem verlicht mijn duisternis. |
כט כִּֽי־אַתָּ֥ה נֵירִ֖י יְהֹוָ֑ה וַֽיהֹוָ֖ה יַגִּ֥יהַּ חָשְׁכִּֽי: | |
|
30 Met U ren ik een regiment tegemoet, met mijn God beklim ik muren. |
ל כִּ֥י בְכָ֖ה אָר֣וּץ גְּד֑וּד בֵּֽאלֹהַ֖י אֲדַלֶּג־שֽׁוּר: | |
|
31 Gods wegen zijn perfect, Zijn woorden gezuiverd, Hij is een schild voor ieder die op Hem vertrouwt. |
לא הָאֵ֖ל תָּמִ֣ים דַּרְכּ֑וֹ אִמְרַ֤ת יְהֹוָה֙ צְרוּפָ֔ה מָגֵ֣ן ה֔וּא לְכֹ֖ל הַחֹֽסִ֥ים בּֽוֹ: | |
| 32 Want wie is God behalve Hasjem en wie is een Rots behalve onze G-d? | לב כִּ֥י מִי־אֵ֖ל מִבַּלְֽעֲדֵ֣י יְהֹוָ֑ה וּמִ֥י צ֖וּר מִבַּלְֽעֲדֵ֥י אֱלֹהֵֽינוּ: | |
| 33 God is mijn sterke veste, Hij baant mij een volmaakte weg. | לג הָאֵ֥ל מָֽעוּזִּ֖י חָ֑יִל וַיַּתֵּ֥ר תָּמִ֖ים דַּרְכִּֽו [ק' דַּרְכִּֽי]: | |
| 34 Hij maakt mijn voeten als hinden, op hoogten liet Hij mij staan. | לד מְשַׁוֶּ֥ה רַגְלַ֖יו [ק' רַגְלַ֖י] כָּֽאַיָּל֑וֹת וְעַ֥ל בָּֽמוֹתַ֖י יַֽעֲמִדֵֽנִי: | |
| 35 Mijn handen leerde Hij vechten, zo spannen mijn armen de koperen boog. | לה מְלַמֵּ֥ד יָדַ֖י לַמִּלְחָמָ֑ה וְנִחַ֥ת קֶֽשֶׁת־נְחוּשָׁ֖ה זְרֹֽעֹתָֽי: | |
|
36 U gaf mij het schild van Uw redding, Uw nederigheid maakte mij groot. |
לו וַתִּתֶּן־לִ֖י מָגֵ֣ן יִשְׁעֶ֑ךָ וַֽעֲנֹֽתְךָ֖ תַּרְבֵּֽנִי: |
|
|
37 Mijn voetstappen maakte u groter, mijn enkels zwikten niet. |
לז תַּרְחִ֥יב צַֽעֲדִ֖י תַּחְתֵּ֑נִי וְלֹ֥א מָֽעֲד֖וּ קַרְסֻלָּֽי: |
|
|
38 Ik achtervolgde mijn vijanden en vernietigde hen, Ik keerde niet terug voordat ik ze verslagen had. |
לח אֶרְדְּפָ֥ה אֹֽיְבַ֖י וָֽאַשְׁמִידֵ֑ם וְלֹ֥א אָשׁ֖וּב עַד־כַּלּוֹתָֽם: |
|
|
39 Ik vernietigde en verpletterde hen, ze stonden niet meer op. Ze waren gevallen onder mijn voeten. |
לט וָֽאֲכַלֵּ֥ם וָֽאֶמְחָצֵ֖ם וְלֹ֣א יְקוּמ֑וּן וַיִּפְל֖וּ תַּ֥חַת רַגְלָֽי: |
|
|
40 U omgordde mij met kracht voor de strijd; Wie tegen mij opstond onderwierp U aan mij. |
מ וַתַּזְרֵ֥נִי חַ֖יִל לַמִּלְחָמָ֑ה תַּכְרִ֥יעַ קָמַ֖י תַּחְתֵּֽנִי: |
|
|
41 U gaf mij van mijn vijanden de nek, opdat ik mijn haters uitroei. |
מא וְאֹ֣יְבַ֔י תַּ֥תָּה לִּ֖י עֹ֑רֶף מְשַׂנְאַ֖י וָאַצְמִיתֵֽם: |
|
|
42 Zij riepen om hulp, maar er was geen redder, tot Hasjem, maar Hij antwoordde hen niet. |
מב יִשְׁע֖וּ וְאֵ֣ין משִׁ֑יעַ אֶל־יְהֹוָ֖ה וְלֹֽא־עָנָֽם: |
|
|
43 Dan verpulver ik hen als het stof van de aarde, Ik trap hen plat als het vuil van de straat. |
מג וְאֶשְׁחָקֵ֖ם כַּֽעֲפַר־אָ֑רֶץ כְּטִֽיט־חוּצ֥וֹת אֲדִקֵּ֖ם אֶרְקָעֵֽם: |
|
|
44 U liet mij ontsnappen aan de tegenstanders binnen mijn volk, U handhaafde mij als hoofd van de volken, een mij onbekend volk dat mij dient. |
מד וַתְּפַלְּטֵ֔נִי מֵֽרִיבֵ֖י עַמִּ֑י תִּשְׁמְרֵ֨נִי֙ לְרֹ֣אשׁ גּוֹיִ֔ם עַ֥ם לֹֽא־יָדַ֖עְתִּי יַֽעַבְדֻֽנִי: |
|
|
45 Vreemdelingen bedriegen mij, maar zodra ze mij horen gehoorzamen ze mij. |
מה בְּנֵ֥י נֵכָ֖ר יִתְכַּֽחֲשׁוּ־לִ֑י לִשְׁמ֥וֹעַ אֹ֖זֶן יִשָּׁ֥מְעוּ לִֽי: |
|
|
46 Vreemdelingen schrompelen ineen, raken verlamd binnen hun burchten. Hasjem leeft, gezegend is de Rots; |
מו בְּנֵ֥י נֵכָ֖ר יִבֹּ֑לוּ וְיַחְגְּר֖וּ מִמִּסְגְּרוֹתָֽם: |
|
|
47 Hasjem leeft, gezegend is de Rots; verheven is mijn God, Rots van mijn redding. |
מז חַי־יְהֹוָ֖ה וּבָר֣וּךְ צוּרִ֑י וְיָרֻ֕ם אֱלֹהֵ֖י צ֥וּר יִשְׁעִֽי: |
|
| 48 De God die mij wraak geeft en Die volken onder mij verdrukt. |
מח הָאֵ֕ל הַנֹּתֵ֥ן נְקָמֹ֖ת לִ֑י וּמֹרִ֥יד עַמִּ֖ים תַּחְתֵּֽנִי: |
|
| 49 Die mij van mijn vijanden verlost, Die mij verheft boven hen die tegen mij opstaan, Die mij van de geweldenaar heeft verlost. |
מט וּמֽוֹצִיאִ֖י מֵאֹֽיְבָ֑י וּמִקָּמַי֙ תְּר֣וֹמְמֵ֔נִי מֵאִ֥ישׁ חֲמָסִ֖ים תַּצִּילֵֽנִי: |
|
| 50 Daarom wil ik U danken, Hasjem, Te midden van de volken wil ik een loflied zingen voor Uw naam. |
נ עַל־כֵּ֛ן אוֹדְךָ֥ יְהֹוָ֖ה בַּגּוֹיִ֑ם וּלְשִׁמְךָ֖ אֲזַמֵּֽר: |
|
| 51 Hij is een toren van redding voor Zijn koning, Hij bewijst gunst aan Zijn gezalfde, aan David en zijn nakomelingen tot in alle eeuwigheid. |
נא מִגְדֹּ֖יל [ק' מִגְדּ֖וֹל] יְשׁוּע֣וֹת מַלְכּ֑וֹ וְעֹֽשֶׂה־חֶ֧סֶד לִמְשִׁיח֛וֹ לְדָוִ֥ד וּלְזַרְע֖וֹ עַד־עוֹלָֽם: |