BEREISJIET (Genesis) � HOOFDSTUK  32

32. ¹Vroeg in de ochtend kuste Lawan zijn zonen en dochters, zegen�de hen en ging heen en hij keerde terug naar zijn woonplaats. ²Ook Ja�akov ging zijns weegs en de engelen van G-d ontmoetten hem. ³En Ja�akov zei toen hij hen zag: �Dit is een legerkamp van G-d.� En hij noemde die plaats Machanajim.

⁴Ja�akov zond afgezanten voor hem uit naar Esav, zijn broer, naar het land Sé�ir, naar het veld van Edom. ⁵Hij gebood hen te zeggen: �Aldus zullen jullie spreken tegen mijn heer, tegen Esav: �Dit heeft uw dienaar Ja�akov gezegd: Ik heb tijdelijk bij Lavan gewoond, en ik ben daar tot nu toe opgehouden. ⁶Ik heb er ossen, ezels en kleinvee verworven, en slaven en slavinnen, en nu zend ik om het mijn heer mede te delen, om gunst te verkrijgen in uw ogen.� � ⁷Toen de afgezanten terugkwamen bij Ja�akov, zeiden zei: �Wij zijn bij uw broer Esav geweest en hij komt u ook tegemoet met vierhonderd man bij zich.� ⁸Nu werd Ja�akov zeer bang, hij kreeg het benauwd en hij splitste het volk dat bij hem was en het klein�vee en de runderen en kamelen in twee kampen. ⁹Want hij zei: �Als Esav naar het ene kamp komt en het verslaat, dan kan het kamp dat overblijft nog ontkomen.� ¹⁰Toen zei Ja�akov: �G-d van mijn vader Avraham en G-d van mijn vader Jitschak, Hasjem, die tegen mij ge�zegd heeft: �keer terug naar je land en naar je geboorteplaats, en Ik zal zorgen dat het je goed gaat�, ¹¹ik ben te gering voor al Uw wel�daden en voor al Uw trouw die U Uw dienaar bewezen heeft, want met mijn stok ben ik deze Jordaan overgestoken, en nu besta ik uit twee kampementen. ¹²Redt mij toch uit de handen van mijn broer Esav, want ik ben bang voor hem, dat hij zal komen en de moe�ders met hun kinderen  zal neerslaan. ¹³U heeft toch gezegd: �Ik zal je veel goeds doen en Ik zal je nakomelingen [zo talrijk] maken als het zand van de zee, zodat het niet te tellen zal zijn, zo talrijk zal het zijn. ¹⁴Hij overnachtte daar die nacht en hij nam van hetgeen hij ver�kregen had een geschenk voor zijn broer Esav. ¹⁵Tweehonderd geiten en twintig bokken, tweehonderd schapen en twintig rammen. ¹⁶Dertig zogende kamelen met hun jongen, veertig koeien en tien stieren, twintig ezelinnen en tien jonge ezels. ¹⁷Hij gaf die aan zijn bedienden in afzonderlijke kudden, en hij zei tegen zijn bedienden: �Ga voor mij uit en laat een ruimte tussen iedere kudde.� ¹⁸Hij gebood de eerste als volgt: �Wanneer je mijn broer Esav ontmoet en hij  vraagt: �Van wie ben jij en waar ga je heen en van wie zijn deze daar vóór jou?� ¹⁹dan antwoordt je: �Dit is van uw dienaar, van Ja�akov, een geschenk is het, het is gezonden aan mijn heer, aan Esav, en hijzelf komt ook achter ons aan.� ²⁰Zo gebood hij ook de tweede en ook de derde en allen die achter de kudden aan gingen, om het volgende te zeg�gen: �Deze woorden moeten jullie ook tegen Esav zeggen wanneer jullie hem vinden. ²¹Jullie moeten zeggen: �Zie, ook uw dienaar Ja�akov komt achter ons aan.� � Want hij dacht: ik wil hem verzoenen met een geschenk dat voor mij uitgaat en pas daarna wil ik hem on�der ogen komen, misschien is hij mij dan gunstig gezind. ²²Het geschenk trok voor hem uit en hij overnachtte die nacht in het leger�kamp. ²³Maar �s nachts stond hij op en nam zijn twee vrouwen en zijn beide slavinnen en zijn elf kinderen en stak op een doorwaad�bare plaats de Jabok over. ²⁴Hij nam hen mee  en zette hen de beek over en hij bracht ook al wat hij bezat naar de overkant. ²⁵Ja�akov bleef alleen achter; toen worstelde een man met hem tot het aanbreken van de dageraad. ²⁶Toen die zag dat hij hem niet aan kon, greep hij hem bij zijn heupgewricht en ontwrichtte het heup�gewricht van Ja�akov tijdens zijn worsteling met hem. ²⁷En hij zei: �Laat mij gaan, want de ochtend breekt aan�. Maar hij zei: �Ik laat u niet gaan als u mij niet zegent.� ²⁸Hierop zei hij tegen hem: �Hoe is uw naam?� en hij zei: �Ja�akov�. ²⁹En hij zei: �Voortaan zal uw naam niet meer Ja�akov zijn maar Israël - Strijder voor G-d - want u hebt gestreden met G‑d en mensen en u hebt overwonnen.� ³⁰Toen vroeg Ja�akov: �Vertel mij toch hoe uw naam is,� maar hij zei: �Waar���om vraagt u mij naar mijn naam?� En hij zegende hem daar. ³¹En Ja�akov noemde de naam van de plaats Peniëel � het gezicht van G-d � want �ik heb oog in oog gestaan met G-d, en toch ben ik in leven gebleven.� ³²Toen de zon hem bescheen nadat hij Peniëel voorbij was getrokken, hinkte hij, mank aan zijn heup. ³³Daarom eten de Isrëlieten tot de dag vanvandaag niet de verwrongen zenuwstreng die over het heupge�wricht loopt, omdat hij het heupgewricht van Ja�akov had getroffen aan de verwrongen zenuwstreng.

Copyright � 2004 by
Zwi (H) Goldberg � [email protected]

All rights reserved.
No part of this publication may be reproduces, stored in a retrievalsystem or transmitted, in any form or by
any means, electronic, mechanical, photocpying, recording or otherwise, without prior permission in writing
from the copyright holder