Introductie tot de Talmoed

Elke mitswa die HaKadosj Baroechoe aan Mosje rabbijnoe gaf werd begeleid met zijn bijbehorende uitleg. G"D vertelde hem de mitswa en gaf daarna de verklarende uitleg van zijn essentie en de hele wijsheid achter de Toravers.

De instructie van de Tora door Mosje aan de natie was als volgt: Mosje placht zijn tent binnen te gaan als eerste gevolgd door Aharon. Mosje vertelde hem de mitswa eenmaal, en leerde hem zijn bijbehorende uitleg, zoals het hem was gegeven. Daarna trok Aharon zich terug, rechts naast Mosje. Vervolgens kwamen El`azar en Itamar, Aharon`s zonen, binnen. Mosje vertelde hun wat hij aan Aharon had verteld en vervolgens trokken zij zich terug. Eén links van Mosje rabbijnoe en de andere rechts naast Aharon.

Vervolgens kwamen de zeventig oudsten en Mosje instrueerde hun zoals hij dat had geleerd aan Aharon en zijn zonen. Daarna zette hij, de gehele orde van de mitswa, ook aan het volk uiteen en aan al diegenen die verlangden naar Hashem, zodat zij het zouden horen van zijn lippen.

We kunnen nu vaststellen dat Aharon elke mitswa vier keer zou horen van de lippen van Mosje, zijn zonen drie keer, de oudsten twee keer, en de rest van het volk één keer. 

Mosje trok zich vervolgens terug en Aharon herhaalde de mitswa en gaf ook uitleg -welke hij vier keer gehoord had van Mosje- aan al de aanwezigen. Vervolgens trok Aharon zich terug. Zijn zonen hebben nu ook de mitswa vier keer gehoord, drie keer van Mosje en één keer van Aharon. 

Nadat Aharon zich had teruggetrokken herhaalden ook El`azar en Itamar de mitswa en leerden zij die aan de aanwezige natie. We kunnen nu eveneens vaststellen dat de Zeventig Oudsten de mitswa vier keer hebben gehoord: twee keer van Mosje, één keer van Aharon, en één keer van El`azar en Itamar. 

Naderhand gaven de Oudsten ook één keer een herhaling en een uiteenzetting van de mitswa aan het volk. Zodat we kunnen constateren dat de gehele Congregatie de mitswa vier keer had gehoord: één keer van Mosje, één keer van Aharon, de derde keer van zijn Zonen, en de vierde keer van de Oudsten. 

Alle leden van de natie instrueerden vervolgens elkaar in wat zij gehoord hadden van de lippen van Mosje en schreven een verslag over de mitswa voor hun zelf. De Hoofden trokken door het hele volk Israel om de materie te onderwijzen totdat iedereen exact en vloeiend de mitswa kende. Zij instrueerden het volk eveneens in de uitleg die nodig was voor de vele verschillende aspecten van de door G`D gegeven mitswa. De Mitswa werd dus geëngageerd tot het schriftelijke, terwijl zijn mondelinge Traditie werd geëngageerd tot het geheugen. 

Dit is wat onze Rabbijnen, moge hun nagedachtenis een zegen zijn, verklaren in een Braita (Sifra Leviticus, 25:1):Het vers luid, "De Eeuwige sprak tot Mosje op de berg Sinaï......" en vervolgens verklaart het de details over de wetten die betrekking hebben op Sh`mieta. Nu, welk nieuw feit... "op de berg Sinaï" leren wij? Is het niet reeds een bekend feit dat de gehele Tora werd verteld op de Sinaï (Leviticus 27:34)? En dat de Tora niet overbodig verklaart! Het verklaart aan je: juist zoals we zien dat de algemene principes over Sh`mieta werden verteld samen met hun details en specificaties op de Sinaï, zo is het eveneens met de algemene principes, details en specificaties van al de mitswot die verteld zijn op de Sinaï. 

Bijvoorbeeld, De Heilige geprezen is Hij zegt tot Mozes: "Zeven dagen moeten jullie in loofhutten (Soekot) wonen" (Leviticus, 23:42). Naderhand geeft hij gedetailleerd aan dat deze mitswa van Soekot verplicht is voor mannen, maar niet voor vrouwen (Soeka 2:8). Dat evenmin de zieken, noch de reizenden hoeven te voldoen aan deze verplichting (Soeka 4 Gemora Soeka, pg26a). En dat de soeka een losse dakbedekking moet hebben van natuurlijke loofproducten en niet van wol, of zijde, of Keliem (accessoires) -inclusief ook die gemaakt zijn van aardse producten- zoals kussens, dekbedden en kleding. Verder geeft hij aan dat eten, drinken en slapen in de soeka verplicht is voor al de zeven dagen en zijn binnenruimte niet minder mag zijn dan 7x7 tefahim (handbreedte), noch zijn hoogte minder dan 10 tefahim.Toen Mozes De Profeet nader kwam op de berg Sinaï, gaf Hashem hem deze opdracht met zijn uitleg en zo was het met al de 613 opdrachten van de Tora; de opdrachten schriftelijk en de uitleg mondeling. In het veertigste jaar, in de elfde maand (deut. 1:3), op de eerste dag van de maand Sjewat, verzamelde Mozes het volk en zei tot hen: "De tijd van mijn sterven is aangebroken. Als er iemand onder jullie een halacha (een bindend praktijk voorschrift, lett: de weg die men gaat) heeft gehoord maar dat vergeten is, laat hij dan naar mij toekomen en ik zal het verklaren. En iedereen die bepaalde onzekerheden heeft omtrent het één of ander van de Tora, laat hem dan komen en ik zal de zaak voor hem verhelderen". Zoals gezegd wordt in de Tora: "Mozes begon [voor de laatste keer] uiteen te zetten deze (geschreven) Thora, zegende........." (Deut. 1:5).br> "Ieder die een voorschrift vergeet, laat hem komen en het zal onderwezen worden; en ieder die uitleg behoeft, laat hem komen en het zal worden gegeven" (cf. Sifray, loc.cit.).Dus zij verwierven en werden opgehelderd over de Halachot (m.v.) van Mozes' lippen, en zij bestudeerden intensief de verklaringen vanaf de eerste Sjewat tot aan de zevende Adar. Vlak voor zijn dood begon Mozes te schrijven, dertien Torarollen op perkament. Alomvattend vanaf de eerste letter beet van bereshieth tot aan de letter lamed van leéné kol Jisraél (Bava Basra, 16A). Hij gaf één rol aan elk van de twaalf stammen van Israel, zodat zij zich konden bekwamen in de inhoud en wandelen in de voorschriften. De dertiende rol gaf hij aan de Levieten, zeggende tot hen "Neem deze Torarol en leg het aan de kant van de Ark met het Verbond van de Eeuwige, jullie G`D, want daar kan het getuigen tegen jullie zijn..." (Deut,31:26). Naderhand, besteeg hij op het middaguur van de zevende Adar de berg Newo(Megilla 13B), zoals is berekend door de Traditie. De ervaring welke hem toen overkwam schijnt op ons over te komen als zijn dood. Sindsdien hebben wij hem niet langer om ons heen. Wat is bewaard, is zijn aandenken; maar wat hem betreft, is het een continuering van het leven in het licht van de hoge positie naar welke hij opsteeg. In deze gemoedstoestand zeggen de geleerden, "Mosje Rabbijnoe stierf niet, maar steeg op en studeert nu boven." (Sota, 13A).Een complete behandeling van deze concepten zou teveel tijd in beslag nemen en daar is dit niet de juiste passage voor. 

En toen, nadat hij Jehoshoe`a had vervuld met de G`D gegeven verklaringen, "stierf" Mozes, vrede zij met hem. Jehoshoe`a en zijn tijdgenoten analyseerden het overgeleverde zeer nauwkeurig. Maar er waren geen vragen in welke vorm dan ook over wat hij en de oudsten expliciet van Mozes hadden gehoord en er werd niet over gedebatteerd. Die vertakkingen of die verklaringen welke niet expliciet van de profeet`s lippen waren gehoord, werden opgelost door hun interpretatiesysteem, De Dertien methoden van Tora Interpretatie gegeven op de Sinaï. Sommigen van deze voorschriften waren zo gedefinieerd dat zij geen controversen opriepen, zij werden unaniem aanvaard. Maar sommigen van hen waren onderwerpelijk aan een ander opinie: de ene autoriteit zou de feiten willen schikken in een bepaalde rangorde, komend tot een resultaat en daar overtuigd van zijn, de ander zou hen anders willen rangschikken, zoals gebeurt in vormen van grondprincipes. Wanneer zich zo een controverse zou voordoen, onder de autoriteiten, dan zullen zij de meerderheid van stemmen volgen, zoals de Tora voorschrijft in dergelijke situaties: "je zult beslissen volgens de meerderheid" (Exodus, 23:2).

Bron: Beth HaMidrash